احسان ثقفی رئیس انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران گفت: تخصیص منابع بدون اولویتبندی نمیتواند پاسخگوی نیاز همه بنگاهها باشد؛ بلکه حمایتها باید با توجه به اهمیت محصولات تولیدی، نیاز کشور به کالاهای راهبردی و نقش واحدهای صنعتی در حفظ اشتغال انجام شود.
با توجه به تأکید بخشنامه تهیه و تنظیم لایحه بودجه سال ۱۴۰۶ بر حفظ ظرفیت تولید و حمایت از بنگاههای بخش خصوصی، اتاق ایران در گفتوگو با فعالان اقتصادی و نمایندگان بخش خصوصی، در حال بررسی الزامات و راهکارهای تحقق این رویکرد است تا دیدگاهها و پیشنهادهای فعالان اقتصادی درباره این مسئله را تشریح کند.
احسان ثقفی رئیس انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران در گفتوگو با اتاق ایران آنلاین، با تأکید بر ضرورت تدوین بودجه بر اساس واقعیتهای موجود اقتصادی، حمایت هدفمند و عادلانه از واحدهای صنعتی و تولیدی را از پیشنیازهای حفظ ظرفیت تولید دانست.
وی افزود: در شرایط فعلی، بخشهای مختلف صنعت تحت فشار قرار دارند؛ برخی واحدها متوقف شدهاند، بعضی با درصد پایینی از ظرفیت خود فعالیت میکنند و تعداد کمتری از صنایع امکان کار با ظرفیت کامل را دارند.
بنابراین، سیاست حمایتی باید بر اساس نیاز واقعی بنگاهها و شرایط فعالیت آنها طراحی شود و حمایتها بهصورت یکسان و بدون اولویتبندی توزیع نشود.
ثقفی با بیان اینکه برای تعیین اولویتهای حمایتی باید دو معیار اصلی در نظر گرفته شود، ادامه داد: نخستین معیار، نیاز کشور به محصول تولیدی است.
باید مشخص شود کدام محصولات از اهمیت بیشتری برخوردارند و چه واحدهایی محصولاتی تولید میکنند که برای کشور، بهویژه در حوزه کالاهای راهبردی، ضروری هستند.
بر این اساس میتوان صنایع را اولویتبندی کرد و منابع حمایتی را به سمت واحدهایی هدایت کرد که تداوم تولید آنها برای تأمین نیاز کشور اهمیت بیشتری دارد.
رئیس انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران، اشتغال را دومین معیار مهم در حمایت از بنگاهها دانست و تأکید کرد: تولید مولد، پایدارترین نوع اشتغال را ایجاد میکند از این رو، حمایت از واحدهای صنعتی باید علاوه بر اهمیت محصول، با توجه به نقش آنها در حفظ فرصتهای شغلی نیز انجام شود.
زیرساخت انرژی باید در اولویت حمایتهای بودجهای قرار گیرد
ثقفی در ادامه، مشکلات زیرساختی بهویژه در حوزه تأمین انرژی را از مسائل جدی صنایع دانست و گفت: زمانی که واحدهای صنعتی برای دریافت مجوز و ورود به عرصه تولید اقدام میکردند، تأمین زیرساختهایی مانند انرژی بر عهده دولت و حاکمیت بود و از واحدها انتظار نمیرفت که خود این زیرساختها را فراهم کنند.
با این حال، امروز کمبودها و نارساییهای موجود در زیرساختها، پیش از هر بخش دیگری، صنایع و واحدهای تولیدی را تحت تأثیر قرار میدهد.
وی معتقد است: در تدوین بودجه باید برای زیرساختهای مرتبط با فعالیت صنایع، بهویژه تأمین انرژی، منابع مشخصی در نظر گرفته شود.
به گفته او، حمایت از زیرساختها میتواند فشار واردشده بر واحدهای تولیدی را کاهش دهد و به حفظ ظرفیت فعالیت آنها کمک کند.
رئیس انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران همچنین بر ضرورت توجه به شیب افزایش قیمت حاملهای انرژی و سایر هزینههای تحمیلی به صنایع تأکید و بیان کرد: این افزایشها باید با ملاحظات عادلانه و بهگونهای انجام شود که واحدهای صنعتی فرصت سازگاری با شرایط جدید را داشته باشند و بتوانند فعالیت خود را ادامه دهند.
ثقفی تاکید کرد: بیتوجهی به این ملاحظات میتواند دو پیامد جدی به دنبال داشته باشد؛ از دست رفتن ظرفیت تولید محصولاتی که کشور به آنها نیاز دارد و به خطر افتادن اشتغال.
از این رو، حمایت بودجهای باید هم بنگاههای دارای اهمیت راهبردی را در بر بگیرد و هم زیرساختهایی را تقویت کند که استمرار فعالیت صنایع به آنها وابسته است.



