عضو انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت مطرح کرد:

بهبود اوضاع کسب و کار به شرط ایجاد زیرساخت

عضو انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت در ارتباط با تاثیر نافرجام ماندن مذاکرات در اقتصاد کشور و ساخت داخل اظهار کرد: ماهیت مذاکرات برجام قرار است تأثیرگذاری در بستر اقتصادی کشور باشد، هنگامی که بستر اقتصادی یک کشور با مشکل مواجه است چه پیامد مثبت و منفی، نمی توان به تاثیرات آن خوشبین بود یعنی هنگامی که برجام به نتیجه می رسد و رویکرد کشورهای غربی نسبت به ما مثبت می شود، متوجه خواهیم شد که تمایل به خرید خارج بیشتر می شود. از طرفی هم خود کارخانجات به مواد اولیه، ارتباطات و شرکت در کنفرانس های علمی نیاز دارند.

صادق جانی ادامه داد: به طور قطع اگر این مذاکرات با نتیجه خوبی همراه شود، کارخانجات در جهت توسعه می توانند فعالیت بهتری داشته باشند و پر واضح است که روابط اقتصادی، امور بانک ها در جهت توسعه صنعتی به کارخانجات، شرکت های تولیدی کمک کند و آن ها را رشد دهد اما این اتفاق چه زمانی رخ می دهد؟ هنگامی که بستر اقتصادی، سیاستگذاری ما در حوزه صنعت، سیاستگذاری درستی باشد، اگر این موارد با اشکال مواجه باشند، این اتفاق خوب به شرایط بد تبدیل می شود و به ضرر کارخانجات و شرکت های تولیدی است چرا که با باز شدن درها مجددا رویکرد خرید شکل می گیرد و این قبیل اتفاقات می افتد. بنابراین، اگر برجام به سمت یک مذاکره مثبت سوق پیدا کند و در ارتباطات بین ایران و گروه پنج به علاوه یک دارای تاثیرات مثبتی باشد، کشور و صنعت کشور می تواند از مزیت های آن بهره مند شوند و هنگامی که سیاستگذاران، بدنه دولت و همچنین خود بخش خصوصی در این زمینه برنامه ریزی داشته باشند، به طور قطع، مردم رفاه را حس خواهند کرد.

وی با اشاره به نامگذاری سال جاری به نام «تولید، پشتیبانی ها و مانع زدایی ها» در ارتباط با تحقق یافتن این شعار گفت: تحقق شعارها و رهنمودهای داده شده، بیشتر در دست دولت است و چون تغییر دولت در شش ماهه اول را شاهد بودیم، آثار چندانی را در صنعت مشاهده نکردیم. البته جلساتی برگزار شد و مجلس اقداماتی انجام داد اما این که بتوان آثار این اقدامات را در کف کارخانه و شرکت های تولیدی دید، هنوز قابل مشاهده نیست. هنوز شرکت های تولیدی با تامین نقدینگی دست و پنجه نرم می کنند و افزون بر آن، مشکلات شرکت ها در سال جدید افزایش یافته است و ریشه این مشکلات هم به دلیل کار نکردن در حوزه هایی مانند منابع انسانی در سال های گذشته باز می گردد که متاسفانه امروز به دلیل این مشکل با کمبود نیروی کارآمد و کلیدی مواجه هستند.

عضو انجمن استصنا در ارتباط با راهکارهای پیشنهادی برای بهبود فضای کسب و کار افزود: راهکار پیشنهادی من شامل دو بخش می شود که بخش اول به زیرساخت و بخش دوم به عملیات اشاره دارد. اگر راهکارهای ارایه شده در بخش زیرساخت به درستی پیاده شد، بخش عملیات کار خود را به درستی انجام می دهد. بنابراین، در بخش زیرساخت و سیاست گذاری ها که در دست دولت است، به این نیاز داریم که دولت متغیرهای اقتصادی را در کشور ساماندهی کند. شرکت های تولیدی و کارخانجات هر اندازه که دانش بنیان و به روز باشند و تجهیزات داشته باشند، قادر نیستند دریک بستر شناور ارزی و شیب تند تورم کار کنند و اگر به دنبال بهبود هستیم، پیش از رسیدگی به کارخانجات، تامین سرمایه در گردش و ماشین آلات بهتر است که زیر ساخت های آن را آماده کنیم یعنی در بخش تثبیت نرخ ارز، اصلاح قراردادهای کار در شرایط بحرانی تلاش شود. شرکت های دولتی برای تثبیت کار خودشان با توجه به نگاه بالادستی قراردادها را طوری تنظیم می کنند که هیچ گونه افزایش نرخ ارز بر قراردادها تاثیر گذار نیست و این شرکت های تولیدی هستند که قرارداد ریالی خود را با زیان انجام می دهند، حتی شرکت های دولتی می گویند که بدون پیش پرداخت به مناقصه می روند و کار را واگذار می کنند. این مسائل نشان دهنده این است که کارفرمایی و بدنه دولت حاضر نیست شرایط موجود را درک کند و بداند که شرکت های تولیدی با چه مشکلاتی مواجه هستند. هنگامی که بهبود زیرساخت ها مطرح می شود، بدین معناست که کار در شرایط فعلی را با همین متغیرها یعنی متغیر بودن ارز، وجود تورم ، مواجهه با شرایط سخت بیماری کرونا که موجب بسته شدن شرکت های تولیدی و کارخانجات می شود و ارتباط با سازمان های دیگر را کند می کند،  دیده شود، در حالی که که به این مسائل توجهی نمی شود.

وی در پایان تصریح کرد: توصیه بنده این است که اتاق های فکر برای تامین زیرساخت ها تدابیری بیندیشند که اگر قرار است شرکت های تولیدی حیات داشته باشند، تاثیر آن بر زیرساخت ها چیست  و آن را درست کنند و اگر نه، شرکت ها با همین شرایط که خود را زنده نگه داشته اند، در صورت بهبود شرایط زیرساختی می توانند به توسعه کشور کمک کنند.

 

تهیه و تنظیم: م. اسماعیلی، خبرنگار استصنا