عضو انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران مطرح کرد:

مشکلات پیش پای تولیدکنندگان را بردارید

عضو انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران در ارتباط با تاثیر نافرجام ماندن مذاکرات در اقتصاد کشور و تولید داخل اظهار کرد: به عقیده بنده روابط با دنیا باعث پیشرفت کشور خواهد شد. حداقل می توان گفت که نمی توان کشوری را در دنیا یافت که در شرایط تحریم بوده باشد و توانسته باشد از نظر اقتصادی به رشدی که مد نظرش بوده برسد،  در نتیجه به نتیجه رسیدن مذاکرات که دولت و حاکمیت به دنبال آن هستند، از نظر اقتصادی به نفع کشور و سازندگان داخلی است.

کورش آهنج افزود: ما به عنوان سازندگان داخلی برای خرید و تامین مواد اولیه و تبادلات فنی، تبادلات تکنولوژیک به برقراری ارتباط با دنیا نیاز داریم چرا که این ارتباطات به توسعه ساخت داخل و پیشرفت و به روزرسانی دانش ساخت داخل می انجامد که در شرایط تحریم این ارتباطات بسیار سخت است.  از سوی دیگر، خرید مواد اولیه برای تولید نیز با موانع متعددی روبروست، مسأله اصلی این است که با رفع تحریم ها و عادی شدن روابط با دنیا نباید ورود یا سمت و سوی خرید تجهیزات نفت، گاز و پتروشیمی که عمده مصرف کنندگان آن دولتی هستند، به سمت خارجی ها باشد و باید از داخلی ها حمایت کنند تا با روش های مختلف مانند جوین شدن یا تبادل تکنولوژی با شرکت های معتبر خارجی  باعث رشد و توسعه ساخت داخل شوند.

وی گفت: به نتیجه رسیدن مذاکرات می تواند به ساخت داخل کمک کند و ما از این بابت نگرانی نداریم.

عضو انجمن استصنا عنوان کرد: بنده به عنوان سازنده با گذشت شش ماه از سال، آن طور که باید شعار سال را که موجب مانع زدایی شود، مشاهده نکرده ام؛ به طور مثال اکنون صنایع مادر مانند فولاد مبارکه، پتروشیمی ها در بورس در اراه مواد اولیه شرایط را سخت و یک طرفه و بالاتر از قیمت های بین المللی به صنایع داخلی می فروشند که عمدتا شرکت های دولتی هستند  و اگر هم دولتی نباشند خصولتی وابسته به دولت اند. از سوی دیگر مانع زدایی در خصوص بحث بیمه، مالیات باید صورت بگیرد که ما در این مورد هم چیزی احساس نمی کنیم. با وجود این که رهبر انقلاب همیشه بر رفع موانع تاکید دارند اما بدنه ساختار دولت هیچ گاه به این موضوعات توجهی ندارد و سنگ اندازی هایی که سازمان تامین اجتماعی، امور مالیاتی و صنایع مادر برای ارایه مواد اولیه برای تولیدکنندگان دارند، شرایط را نه تنها بهتر بلکه دشوارتر نموده است. در نتیجه آن طور که باید  تحقق شعار سال را  در این حوزه مشاهده نمی کنیم.

آهنج در ارتباط با راهکارهای پیشنهادی برای بهبود فضای کسب و کار افزود: هنگامی که از انجمن تجهیزات سازندگان نفت، گاز و پتروشیمی صحبت می شود، بیش از ۹۵ درصد از سازندگان این حوزه در گروه صنایع کوچک و متوسط قرار می گیرند. انجمن ما نیز به همین صورت است و در دنیا هم به همین نحو است و این گونه نیست که یک پمپ ساز اروپایی هزاران نفر پرسنل داشته باشد و در گروه صنایع بزرگ باشد و معمولا در صنایع کوچک و متوسط قرار می گیرد. در بحث اشتغال موضوع اصلی این است که موتور اشتغال در تمام دنیا، صنایع کوچک و متوسط هستند یعنی توجه به صنایع کوچک و متوسط نه تنها باعث ارزش افزوده بالاتر اقتصادی می شود بلکه از نظر اشتغال که یک موضوع اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی و امنیتی در هر کشوری است به حل آن مشکل کمک می کند. برای این که مشکلات پیش پای صنایع  کوچک و متوسط کاسته شود باید دید که دنیا چه کاری انجام داده است. آیا دنیا رفتاری که سازمان تامین اجتماعی با صنایع را دارد را انجام می دهد یا هرساله بنا به دلایل خود هزینه های هنگفتی را به سازمان ها و شرکت ها تحمیل می کند؟ آیا  در دنیا به این صورت است که برای خرید ورق آهن از شرکت فولاد مبارکه باید سه ماه زودتر پول در بورس واریز شود و آیا سه ماه بعد ورق فولادی را برای تولید تحویل می دهند؟ حل این موارد به دست دولت است.

وی ادامه داد: فولاد مبارکه، پتروشیمی ها، صنایع مادر به عنوان عرضه کننده مواد خام خود دولت است. وقتی می گوییم دولت، یا خود دولت مدنظر است یا صندوق های بازنشستگی یا خصولتی ها و از سوی دیگر، مصرف کنندگان صنایع و سازندگان تجهیزات نفت و گاز و پتروشیمی دولت است یا پالایشگاه های صد درصد دولتی مانند مجمتع گاز پارس جنوبی، شرکت نفت خیز جنوب و حفاری و… هستند یا شرکت های پتروشیمی و بعضی از پالایشگاه ها که وابسته به دولت و خصولتی هستند. جایی که دولت می خواهد به من تولید کننده جنسی را بفروشد، به صورت نقد پول را می گیرد و سه ماه بعد جنس را تحویل می دهد و آن جایی که  دولت می خواهد از من تولید کننده اجناسی را خریداری کند، جنس را خریداری می کند و پول من را از شش ماه الی یکسال بعد پرداخت می کند یعنی وقتی که اقتصاد ما دولتی است، در یک چرخه اقتصادی که ابتدا و انتهای آن دولت است، ما بستر و فشار دوطرفه را تحمل می کنیم. از سوی دیگر بانک ها هستند. ما منابع را از بانک با سود ۱۸درصد تامین می کنیم یعنی بانک عامل ۳۰درصد سپرده از تسهیلات در تضمین نوع اول می گیرد یعنی ۱۰۰ میلیون تومان می دهد و سی میلیون تومان پول نقد بابت تضمین می گیرد. دیگر ۱۸درصد نیست بلکه هزینه سفته گرفته تا …  برای تولید کننده ۲۷درصد هزینه تامین مالی در پی دارد. متاسفانه این بحث های نقدینگی و مالی تغییر نکرده است یعنی امسال که سال رفع موانع نام گرفته است اما این بحث های مالی  از سوی دولت بیشتر شده است.

عضو انجمن استصنا افزود: از سوی دیگر، برای صدور مفاصا حساب، لیست پرسنل و کارگران به سازمان تامین اجتماعی داده می شود، باید بر اساس لیست من مفاصا حساب بدهد اما از سوی دیگر  طبق قوانین خودش ضریب می زند و پول مضاعفی را از من سازنده می گیرد و سر سال رسیدگی می کند چون یک بخشنامه ای در دولت قبلی آمد که فقط آخر سال را حسابرسی کنند و حق ندارد سازمان تامین اجتماعی سال های قبل را بگیرد، برای دور زدن این موضوع می آیند به افتتاحیه ها ضریب می زند، این ها مشکلاتی است که سازمان تامین اجتماعی برای صنایع ایجاد می کند. بخش عملکرد، حقوق و دستمزد سازمان امور مالیاتی یک داستانی را برای ما درست می کنند.

وی در پایان گفت: در این کشور منِ تولیدکننده باید برای حل مشکل تامین اجتماعی، مشکل مالیات  و نقدینگی دوندگی کنم. پس چه زمانی می توانم کارم را توسعه دهم و توسعه داشته باشم و محصولات جدید تولید کنم؟ اگر قرار است تولید معنای واقعی داشته باشد این مسائل باید یک بار برای همیشه حل شود و دولت باید بداند که وظیفه دارد که به صنعت خدمات ارائه کند، نمی شود پتروشیمی ها، خوراک مجانی با قیمت ارزان، با شرایط خوب بگیرند و از سوی دیگر، محصولی که می خواهد شرکت مواد اولیه تولید کند باید به طور نقدی و از پیش در بورس بخرد یا سایر شرکت های مادر که باید مواد اولیه تولید کند با رانت هایی که از اقتصاد منتفع می شوند، از سوخت ارزان و مواد اولیه ارزان قیمت استفاده کند اما وقتی که می خواهد کالا را به صنایع مصرف کننده بفروشند با شرایط یک طرفه و سخت، این کار انجام شود. باید مجموع این مشکلات در کشور برطرف شود تا تولید در صنایع کوچک و متوسط شکوفا تر شود و به رفع مشکل اقتصاد و اشتغال بینجامد.

 

تهیه و تنظیم: م. اسماعیلی، خبرنگار استصنا